Samenvatting van het Compensatieplan gemeente Borsele d.d. 6 oktober 2021

Aanbevelingen voor uitwerking en borging van een project-overstijgend compensatieplan

Omdat er tot nu toe per project wordt gekeken hoe er (wettelijk) gecompenseerd kan worden, zijn zowel het beschikbare budget als de toepasbare maatregelen voor compensatie vaak zeer beperkt. Daarom is vanuit een bestuurlijk overleg van Gemeente, Provincie en Rijk gevraagd om een compensatieplan te ontwikkelen met een project-overstijgende benadering.

Via werksessies met deelnemers van Rijk, Provincie, Gemeente, North Sea Port, TenneT, Natuurmonumenten en de vier dorpsraden: Borssele, ’s-Heerenhoek, Nieuwdorp en Lewedorp zijn uitgangspunten en oplossingsrichtingen besproken voor een compensatieplan dat hand-in-hand gerealiseerd wordt met de projecten die noodzakelijk zijn voor de energietransitie en de verduurzaming in het Sloegebied.

 

Kenmerk daarvan is een samenhangende groene gordel, die gebiedsspecifiek wordt uitgewerkt en rekening houdt met de toekomstige verbindingen tussen de projecten in het Sloegebied en daarbuiten. Naar verwachting zal in het Sloegebied voor 2030 ruimte nodig zijn voor verbindingen met Wind op Zee, een extra convertorstation, een 380-kV station en mogelijk een waterstoffabriek. Er is brede overeenstemming dat bij de uitwerking van het compensatieplan rekening moet worden gehouden met de verbindingen van deze projecten met de infrastructuur daarbuiten, goed ingepast in de groene gordel.

 

Hiervoor wordt een plan A geschetst, dat kan worden gezien als basis voor het uitwerken van een breed gedragen compensatieplan. Bij deze uitwerking dient veel aandacht uit te gaan naar de samenwerking met grondeigenaren en wordt aangeraden om ook rekening te houden met een adequate schadeloosstelling daar waar dat nodig is.

 

Voor realisatie van het compensatieplan is een nieuwe werkwijze nodig die zekerheid biedt aan de omgeving dat het plan hand-in-hand met de projecten voor energietransitie en verduurzaming wordt uitgevoerd. Het voorstel voor deze “governance” bestaat uit drie vormen van borging:

  1. juridische borging, door het plangebied van het compensatieplan aan te wijzen als “koppelingsgebied” waarin het realiseren van het compensatieplan een net zo groot maatschappelijk belang heeft als het realiseren van de genoemde projecten in het Sloegebied en dit te verbinden met instrumenten van de omgevingswet;
  2. financiële borging, door de kosten van het compensatieplan naar rato van de investeringen te verdelen over de projecten en dit samen te brengen in een “omgevingsfonds” en
  3. organisatorische, borging door de realisatie van het uitgewerkte compensatieplan op te dragen aan een onafhankelijke instantie die geen andere belangen heeft dan het realiseren van dit compensatieplan.

 

Er moet op korte termijn een keuze worden gemaakt of het project Central Gate al dan niet moet worden ingepast en zo ja, waar dat het beste kan. In het rapport wordt de hoofdlijn van de discussie daarover weergegeven. De bewoners uit de omgeving zijn niet overtuigd dat het huidige plan voor inpassing in de Sloerand, buiten de veiligheidscontour noodzakelijk is. Er is verzocht dat de rapportages daarover door North Sea Port worden gedeeld en ook is haar aangeraden dat de conclusies worden voorgelegd aan onafhankelijke deskundigen.

 

 

Omdat de eindconclusie niet vaststaat worden in het rapport twee varianten besproken, voor het geval dat inpassing buiten de veiligheidscontour noodzakelijk is: Variant Sloepoort en Variant Assenburgweg.

Door de opsteller van dit eindrapport wordt erop gewezen dat de Variant Assenburgweg als plan B beter kan passen bij de doelen die vanuit de omgeving zijn aangereikt dan de variant Sloepoort. Daar is echter geen overeenstemming over met de omgeving.

De expliciete voorkeur van de omgeving gaat uit naar inpassing van Central Gate in het Sloegebied en uitvoering van het plan A.